Ik red het wel!

Via twitter kwam ik de volgende samenvatting tegen. Waarom wachten tot het te laat is dacht ik, laten we lering trekken uit ervaringen van andere mensen. Ik wil dit graag met jullie delen:

Gedurende vele jaren werkte Bronnie Ware als verpleegkundige in de palliatieve zorg. Haar patiënten waren degenen die het medische circuit hadden verlaten om  thuis te sterven. Ze deelde met hen de laatste drie tot twaalf weken van hun leven. Uit haar contact met deze mensen stelde ze een Spijt Top-5 samen; dingen die deze patiënten anders zouden doen als ze opnieuw zouden kunnen kiezen.

1. Had ik maar de moed gehad een leven te leiden waarachtig aan mezelf, en niet het leven dat anderen van mij verwachtten. Dit is de meest algemene reactie van spijt. Als mensen zich realiseren dat hun leven bijna ten einde is, en in alle helderheid terugblikken, dan is het makkelijk om te zien hoeveel dromen niet in vervulling zijn gegaan. De meesten hebben zelfs niet de helft van hun dromen geëerd en zien in dat hun keuzen daarvan de oorzaak zijn.

2. Had ik maar niet zo hard gewerkt. Dit was de reactie van iedere mannelijke patiënt die Ware verpleegde. Iedereen had spijt zoveel tijd te hebben doorgebracht op de tredmolen van het werk.

3. Had ik maar de moed had gehad om meer mijn gevoelens te uiten. De meeste mensen wilden liever de vrede bewaren, met als gevolg dat ze kozen voor een middelmatig leven en nooit werden wat ze hadden kunnen worden. Veel mensen ontwikkelden een ziekte in relatie tot de bitterheid en wrok vanwege het bewaren van de lieve vrede.

4. Was ik maar in contact gebleven met mijn vrienden. Vaak realiseerde men niet de voordelen van oude vrienden totdat men stervende was. En op dat moment was het niet altijd mogelijk de oude vrienden nog op te sporen.

5. Had ik mezelf maar toegestaan gelukkiger te zijn. Velen realiseerden zich niet, tot het te laat was, dat geluk een keuze is. Men was vastgelopen in oude patronen en en gewoontes. De angst voor verandering had hen doen kiezen om te doen alsof ze gelukkig waren. Maar diep van binnen knaagde het verlangen om eens goed te lachten en gek te doen.

Wanneer je op je sterfbed ligt, is wat anderen van je denken een ver-van-je-bed-show. Hoe geweldig zou het zijn om alles los te laten, vér voordat je in deze situatie terechtkomt. LEVEN is een keuze en het is jouw leven. Kies bewust. Kies eerlijk. Kies geluk.

Bron: De site van Frans Vermeulen, Journalist.